για πρωταθλήτες

Ο εαυτός μας είναι ο σημαντικότερος   αντίπαλος.

           Ο κάθε άνθρωπος είναι ένας περίεργος και απρόβλεπτος συνδυασμός δυο  διαφορετικών οντοτήτων. Της λογικής και του συναισθήματος. Σαν να μην έφθανε αυτό ένα πραγματικά πολυδιάστατο φίλτρο που λέγεται αντίληψη φιλτράρει τα αμέτρητα καθημερινά ερεθίσματα με  απροσδόκητους τρόπους  οδηγώντας  συχνά σε μια υποκειμενική αναπαράσταση ή με άλλα λογία την δική μας ατομική έκδοση  της πραγματικότητας. 

          Το άγχος είναι η έκφραση της σύγκρουσης στο σώμα του κάθε ανθρώπου της λογικής  και του συναισθήματος με καταλύτη την αντίληψη. Οι αθλητές φυσικά δεν εξαιρούνται από αυτό , το αντίθετο.   Το μη διοχετευμένο άγχος είναι αυτό που οδηγεί την αντίληψη να εστιάσει σε λάθος πληροφορίες,  βάζει  τυφλά το  σώμα  του αθλητή να επιλέξει  τις φυσιολογικές παραμέτρους που δεν ανταπεξέρχονται στις ανάγκες της  κατάστασης, δίνοντας τις λάθος εντολές στους μύες,  οδηγώντας τον σε αποτυχία.

Όσο πιο σημαντικός είναι ένας αγώνας τόσο πιο σημαντικός είναι ο ρόλος του συντονισμού του νου .

Όπως έχει πει ο προπονητής του  Michael Felps[1]  “ στα ψηλά σκαλιά του κάθε αθλήματος η διαφορά μεταξύ νικητή και ηττημένου είναι σχεδόν όλη στον νου”, ενώ ο ίδιος ο Felps  υποστηρίζει ότι ο αγώνας είναι “90% διανοητικός και 10% σωματικός”

 Ο αγώνας χάνεται ή κερδίζεται πριν αρχίσει.

 Πέντε λεπτά πριν την έναρξη  σε οποιοδήποτε αγώνα ο κάθε αθλητής έχει έναν γρήγορο  συνήθως  ασυνήδειτο συναισθηματικό  - λογικό διάλογο με τον εαυτό του. Σε αυτόν τον διάλογο  αποφασίζεται αν θα χάσει ή θα νικήσει. Ο διάλογος αφορά το συναίσθημα του φόβου και τα στοιχεία και ερεθίσματα που σχετίζονται με  τον  συγκεκριμένο  αγώνα και αποφασίζεται αν ο συγκεκριμένος αγώνας είναι πρόκληση ή απειλή .  Σε πολύ πολύ πρωταρχικό  και βαθύ επίπεδο συνηδειτότητας  αποφασίζεται αν ο αθλητής είναι κυνηγός ή θήραμα . Αν αποφασισθεί ότι είναι θήραμα  τότε το σώμα του μπαίνει στην κατάσταση φυσιολογικών[2] παραμέτρων του  άγχους που δεν βοηθά τις επιδόσεις του  .

  Αν αποφασίσει ότι είναι κυνηγός τότε το σώμα του έχει  περισσότερες επιλογές φυσιολογικών παραμέτρων μεταξύ των οποίων και αυτές που ευνοούν την απόδοση και  θα τον οδηγήσουν στην νίκη .

 Στον παραπάνω εσωτερικό διάλογο διάλογο  παίζει μεγάλο ρόλο αν ο αθλητής πιστεύει μέσα του ότι έχει προετοιμασθεί ικανοποιητικά και επηρεάζει την αυτοπεποίθηση του. Αν αυτή είναι χαμηλή αμέσως η σκέψη του θα εστιάσει εκεί που βοηθά, στους αντιπάλους του. Αυτό είναι το  σοβαρότερο  λάθος της διανοητικής του αγωνιστικής στρατηγικής   γιατί επιλέγει  να εστιάσει  πρωταρχικά  την πολύτιμη προσοχή του σε πράγματα που είναι πέρα από τον άμεσο έλεγχο του.

 

[1]   Michael Felps   -- Πολλαπλός ολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής κολύμβησης και μάλιστα στους  ίδιες διοργανώσεις  σε διαφορετικά αθλήματα κολύμβησης.

 

[2]   κατάσταση φυσιολογικών παραμέτρων-- σύνολα τιμών που  αφορούν τις  σωματικές λειτουργίες .πχ την μυιικη τάση, την εφίδρωση την αιμάτωση των μυών.

Comments